Sensics to bez wątpienia lider na rynku HMD, czyli specjalnych hełmów – ekranów do noszenia na głowie. O produktach tej firmy od lat śnią gracze i entuzjaści wirtualnej, czy wzbogaconej rzeczywistości. Niestety prawda jest taka, że „zabawki” Sensics, choć pod względem technologicznym bardzo zaawansowane w porównaniu nawet do najnowszych okularów czy hełmów konsumenckich, przeznaczone są dla klienta profesjonalnego. Są po prostu strasznie drogie. Sytuacja może się zmienić po wprowadzeniu nowego modelu konsumenckiego – Smart Goggles.

Nowy HMD to prawdziwy kombajn i to „smart”. Gogle wyposażone są we własny procesor oraz system operacyjny (Android), który umożliwia między innymi odpalanie aplikacji bezpośrednio z urządzenia. Absolutnie unikatową rzeczą jest wetknięcie w przednią część gogli jedenastu (!) kamer, służących do śledzenia ruchów użytkownika (10 z nich) oraz oglądania tego co znajduje się przed nim w razie konieczności (jedna kamerka FullHD). Taki Kinect na głowie. Jest to więc zupełnie samodzielne rozwiązanie, pozwalające na zanurzenie się w wirtualnej rzeczywistości.

Ponad to, Smart Goggles można podpiąć do telefonu, tabletu, konsoli, czy komputera poprzez HDMI, WiFi lub Bluetooth. Rozdzielczość każdego z OLEDowych ekranów to 1280 x 1024 pikseli. Sądząc po zdjęciach i filmikach z CES, nowy HMD wygląda na całkiem wygodny, mimo naprawdę sporych rozmiarów. Zastanawiam się tylko co z ceną?

Urządzenie pojawi się jeszcze w tym roku.

Źródło: mtbs3d

Bajer dla nieco mniej uzdolnionych manualnie. Nie potrafisz, lub nie chce ci się ładnie zapakować prezentu? Nie umiesz zawiązać kokardki? To produkt w sam raz dla Ciebie. O ile obdarowywana osoba wykaże pewną dozę wyrozumiałości i poczucia humoru – proces pakowania mamy z głowy. Wystarczy użyć magicznego papieru anaglifowego, jakimś cudem włożyć solenizantowi okulary na głowę tuż przed wręczeniem prezentu i dobre wrażenie gwarantowane. W 3D ukaże się ładnie zapakowany podarek, przewiązany kokardką. Do kupienia na przykład tutaj.

Źródło: gizmodo

Nie często się tak dzieje, ale jeżeli już mamy możliwość obejrzenia stereoskopowego trailera do stereoskopowego filmu na youtube, to korzystajmy. Nawet mimo tego, że jest to konwersja 2D do 3D. Naturalnie nie tylko trailer, ale cały film…

Drugi filmik z trzyczęściowego wywiadu, który przeprowadził Neil z mtbs3d z przedstawicielem LG w trakcie CES. Trochę więcej informacji o pasywnych i autostereoskopowych monitorach. Właściwie to o produktach trójwymiarowych LG mówiło się na tyle dużo jeszcze przed CES’em, że niewiele nowego można dowiedzieć się nawet od marketingowca firmy. Nową dla mnie rzeczą były laptopy i komputery All in One LG. Więcej informacji i dwie pozostałe części wywiadu, dotyczące telewizorów trójwymiarowych oraz nowych technologii smart (rozpoznawanie głosu i ruchów użytkownika) znajdziecie na stronie Neil’a.

Ukraiński rapsod  to stereoskopowy, fabularyzowany dokument opowiadający o tragicznych wydarzeniach, które rozegrały się na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej w latach czterdziestych XX w. Tak się składa, że w zeszłym roku pomagałem realizować film dokumentalny o podobnej tematyce, utrzymany jednak w zupełnie innym tonie. Nie zamieszczam materiałów filmowych z Rapsodu (dostępne są na youtube, vimeo oraz facebooku) gdyż pełne są drastycznych inscenizacji, które przerywają wypowiedzi świadków tamtych zdarzeń. Czy to dobry pomysł?

Z pewnością nie jest to łatwy temat zarówno dla nas jak i dla naszych sąsiadów. Nie chcę wypowiadać się na temat samego filmu jedynie po obejrzeniu trailera. Premiera dokumentu będzie miała miejsce w Multikinie Pasaż Grunwaldzki, ul. Prac Grunwaldzki 22, 7 lutego 2012 roku o godz. 19.00 w sali kinowej numer 7.

„Ukraiński rapsod”, prezentuje autentyczne świadectwa zbrodni i akty okrucieństwa, dokonane na Polakach, przez nacjonalistów ukraińskich. Składa się z wypowiedzi i wspomnień świadków tamtych wydarzeń, którzy pomimo upływu lat doskonale pamiętają tragiczne chwile swojego dzieciństwa.
Technologia 3D, pozwoliła ukazać sceny fabularne, bardziej realistycznie i jednocześnie sprawić wrażenie większego autentyzmu rozgrywających się na ekranie, wydarzeń. Film powstał w okresie, kiedy ostatni uczestnicy tych tragicznych wydarzeń, mogli przekazać wiedzę o ludobójstwie na kresach, następnemu pokoleniu i uchronić ją od zapomnienia. Coraz mniej żyje bezpośrednich świadków, którzy mogą dać świadectwo prawdzie. W następnych latach, będzie ich jeszcze mniej i z tego zdawali sobie całkowicie sprawę, zarówno reżyser jak i producent.

Reżyserem filmu i autorem scenariusza jest Dariusz Marek Srzednicki, filmowiec i historyk, zdjęcia w technologi 3D, powierzono Jarosławowi Kubisztalowi, montaż reżyserski wykonał Maciej Magryś a efekty specjalne nadzorował pirotechnik Sławomir Maślanka. 

Maciej Magryś, który odpowiadał za „trójwymiarowość” filmu, podzielił się ze mną mailowo informacjami dotyczącymi produkcji i postprodukcji dokumentu.

Pracowaliśmy wykorzystując sprzęt firmy Panasonic, kamera(y) : AG-3DA1. Zapis odbywał się w rozdzielczości 1080. Z wiadomych powodów nie używaliśmy żadnych rigów – wybraliśmy rozwiązanie kompleksowe, polegając na kompaktowym rozwiązaniu firmy Panasonic. Podczas etapu zdjęciowego, sprawdzaliśmy rzecz jasna obraz i zbieżność 3D przy pomocy również monitorów 3D firmy Panasonic.

Montaż odbywał się całkowicie na platformie komputerowej dostarczonej (wyprodukowanej) przez firmę Apple – Właściwy etap montażu przeprowadzony został na ośmio rdzeniowym komputerze MacPro wyposażonym w 16GB pamięci RAM, oraz zewnętrznej macierzy eSATA firmy G-Technology. Programem NLE był Final Cut Studio Pro 7.0.3, animacje zostały zrobione w programie Motion (również Apple), postprodukcja i korekcja koloru przeprowadzona została w programie Color z pakietu Final Cut Studio. Dźwięk został finalnie zmiksowany w programie Soundtrack Pro i Logic Pro 9.0. Naturalnie, Final Cut Pro nie dysponuje jakimkolwiek wsparciem dla technologii 3D, korzystaliśmy więc z dodatkowych pluginów (tutaj nie mogę podać nazwy – nasza tajemnica). Proces renderingu był wspomagany również przez dodatkowy komputer Mac Mini wyposażony w procesor i5 i 8 GB RAM’u. Oba komputery zostały spięte w cluster liczący przy pomocy oprogramowania Qmaster. Dla wygody i komfortu montażu korzystaliśmy z kart i/o firmy Blackmagic, które w całkiem sprawny sposób pozwoliły nam na odgląd materiału w 3D. Gotowy materiał został przygotowany do projekcji w kinie – polegało to na zmianie klatkażu filmu z 25 na 24 klatki, konwersji koloru z przestrzeni YUV 709 na przestrzeń barwną XYZ, zmasterowanie tak przygotowanego materiału do postaci DCP a następnie przygotowanie dysku twardego w odpowiedni sposób, tak by serwery kinowe (testowaliśmy zarówno Dolby ss100/200 jak i Doremi) potrafiły wyświetlić tak przygotowany materiał stereoskopowy. Na potrzeby zautoryzowania płyty BluRay 3D, nastąpiła konwersja klatkażu, tak by materiał był z zgodny z wytycznymi normy BluRay Profile5. Umożliwiło nam to wyprodukowanie płyty, która w zależności od odtwarzacza, pozwoli na odbiór materiału w 2D lub w 3D, a jednocześnie przygotowanie tego w taki sposób, że wzrost ilości danych na nośniku 3D w stosunku do materiału stricte 2D wynosił w zaokrągleniu około 50%.

Największym wyzwaniem dla nas/dla mnie, oprócz konieczności perfekcyjnego wręcz opanowania umiejętności pracy w technologii 3D, była wydajność sprzętu komputerowego użytego w postprodukcji. To właśnie dlatego zdecydowaliśmy się na użycie platformy opracowanej przez firmę Apple – system Mac OS X umożliwia nam dużo większą kontrolę na wykorzystaniem zasobów systemowych.

3D Now to firma zajmująca się konwerterami 3D. I nie, nie chodzi o wyświetlanie przerobionego do 3D dwuwymiarowego sygnału, na trójwymiarowym ekranie. Chodzi o wyświetlanie sygnału stereoskopowego na zwykłym, dwuwymiarowym ekranie! Do konwertera podpinamy źródło obrazu przez HDMI, tak samo łączymy pudełeczko z telewizorem lub innym ekranem dwuwymiarowym. W zestawie znajdują się radiowo synchronizowane okulary migawkowe. Radiowa synchronizacja oznacza, że okulary synchronizują się z ekranem niezależnie od tego czy patrzymy w jego kierunku czy nie. Akumulatory ładują się 3 godziny przez port USB i wystarczają na około 30 godzin. Wystarczy posiadać dwuwymiarowe urządzenie z odświeżaniem obrazu na poziomie 120Hz, aby „wyrobić” normę 60Hz dla każdego oka i o ile to prawda, wszystko powinno działać tak jak w prawdziwym 3DTV. Raczej nie podejmowałbym się przerabiania starego telewizora z odświeżaniem 50Hz na centrum stereoskopowej rozrywki, nie mniej jednak da się to zrobić dzięki konwerterowi 3D Now. Urządzenie obsługuje podobno wszystkie możliwe formaty obrazu trójwymiarowego.

Tak się zastanawiam, czy nie dałoby się stworzyć czegoś podobnego, tylko z pasywną nakładką na matrycę telewizora i okularami polaryzacyjnymi zamiast migawek…

Za klipy z CES 2012 należą się duże podziękowania Neil’owi oraz ekipie z mtbs3d.